Rodzina w świetle wiary

Więc poznajemy razem świat w problemach i radościach, razem z nim i razem z Nim, który dokonuje takich drobnych rewelacji w tej naszej codzienności: Bóg się uśmiecha do nas w tym jak się Krzysio śmieje, jak się bawi, jak przebiera nóżkami w powietrzu, jak śpi i przez sen też przebiera nóżkami czasem, a nawet jak płacze, bo znów chce na rączki, Bóg się uśmiecha jeszcze na tysiące innych sposobów…

Święte Triduum Paschalne

Świat daje nam konsumpcyjne nastawienie do świąt. Już od lutego w supermarketach można kupić czekoladowe zajączki, jajka, kurczaczki, baranki i wszystko co nam do świętowania potrzebne. Ale czy na pewno? Czy rodzinna adoracja najświętszego telewizora to szczyt polskiego świętowania, czy bez czekoladowego zająca święta stają się gorsze.

Seminarium Wiary

25 października zaczęliśmy Seminarium Wiary. Przez  dziewięć tygodni, w poniedziałkowe wieczory spotykaliśmy się na modlitwie, konferencjach i dzieleniu się naszym życiem. Na spotkania zostali zaproszeni animatorzy i diakonie, a także wszyscy, którzy zapragnęli zasłuchać się. Teraz przyszedł czas na wdrażanie w życie Słowa, które otrzymaliśmy w takiej obfitości – co by nie było tylko snem.

Nie muszę Go czuć, aby w Niego wierzyć – świadectwo z ONŻ II (2010)

Życie każdego człowieka jest nieustanną wędrówką. Nie kroczymy jednak tą drogą sami. Ponieważ całość rekolekcji opierała się na Księdze Wyjścia staliśmy się Nowym Izraelem, którego prowadził Bóg. Przeżywaliśmy swój EXODUS, wyjście z niewoli własnych grzechów, przejście ze śmierci do nowego życia. Jednak najpierw musieliśmy doświadczyć pustyni, by zdać sobie sprawę, jak bardzo jesteśmy słabi.

Kocha mnie taką, jaką jestem – świadectwo z ONŻ I (2010)

Codziennie rozważaliśmy kolejną tajemnicę różańca świętego. Już trzeciego dnia podczas Eucharystii mogliśmy przyjąć Jezusa jako swojego jedynego Pana i Zbawiciela. Był to bardzo ważny moment podczas tych rekolekcji. Wybierając życie razem z Nim, może nie widać było od razu jakichś gwałtownych zmian, ale dawało to ogromne umocnienie i poczucie bezpieczeństwa. Od tamtego czasu, wiem, że nawet w najtrudniejszych momentach, On jest ze mną i mi pomoże, bo kocha mnie taką, jaka jestem.

Czuwanie przed zesłaniem Ducha Świętego

Uroczystość Zesłania Ducha Świętego jest obchodzona w naszym kościele bardzo uroczyście już od wielu lat. Przez 9 dni i 9 nocy w kaplicy Loretańskiej trwa adoracja Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie. W wigilię Zesłania wszyscy, którzy pragną wołać o Ducha spotykają się na wspólnym czuwaniu. W tym roku prowadziło nas słowo z Ewangelii św. Jana (J 15, 18-26).

DW (2009)

Nastał jednak czas, w którym na pierwszy plan wysunęło się rozeznanie słowa, które w tamtym roku otrzymaliśmy na Dniu Wspólnoty (Jezus i Samarytanka J 4). Na miejscu przywitały nas okrzyki radości – to nasi przyjaciele ze zniecierpliwieniem czekali aż przyjedziemy. Czekał także Chrystus, który był Tym najważniejszym. Przywitaliśmy więc i Jego.

Pielgrzymka Ruchu Światło-Życie do Warszawy (2009)

Ludzie, jeśli tylko macie okazję iść na koncert ewangelizacyjny, to idźcie. Rzućcie wszystkie inne obowiązki i idźcie. Zabierzcie przyjaciół, znajomych, wrogów i idźcie. To był drugi w moim życiu koncert ewangelizacyjny. To jest niebywałe, jaką wtedy czuje się moc, jaką miłość Boga do nas i odwrotnie. Można poczuć się naprawdę wolnym, można poczuć, że znajduje się prawdziwie w objęciach Boga.